Raadslid worden, mijmeren over

Vandaag ben ik benoemd als raadslid van de gemeente Terschelling. Dat houdt dus in dat ik de “kennisgeving van benoeming” ontvangen heb.
In januari volgt de installatie en dan zit ik dus in de Gemeente Raad van Terschelling. Ik ga voor 16 weken tijdens het zwangerschapsverlof van een fractiegenoot invallen. De procedure loopt volgens richtlijnen vastgelegd in de kieswet. Erg formeel, maar dat bevalt me wel. Het geeft een zekerheid dat er niet gesjoemeld kan worden. Ik ken de sfeer redelijk sinds ik lid ben van de schaduwfractie.
Toch maakt het indruk op me. Ik weet dat het straks ook taai en lang werken wordt, met soms slapeloze uren en worstelen met het gat tussen mooie idealen en de weerbarstige werkelijkheid.
Maar nu overheerst het spannende gevoel van iets moois en nieuws beginnen.
Ik wil het niet stuk relativeren, dat gevoel dat doet terugdenken aan soortgelijke situaties ooit: mijn diploma als verpleegkundige, de geboorte van mijn kinderen. Het gevoel dat je over een lijn stapt. Een gevoel dat ik vast wil houden, ik wil het speciale blijven voelen. Het niet gaan bezien als een “gewone” klus. Niet romantiseren, maar wel ver blijven van cynisme. Wel realistisch, waar nodig relativeren, maar nooit cynisch worden. Lijkt me een goed voornemen.
Ik ben blij bij een club ( de sociaal democraten) te horen die over een grote traditie beschikt, met veel en goed leesbare teksten die kunnen en zullen helpen om het dagelijkse werk te ondersteunen.

Nog meer dan voorheen verdiepen in het eiland met zijn bewoners en de eigen vorm van samenleven die we hier hebben, zonder figuurlijk op een eiland te gaan zitten.
En, duidelijke verantwoording af te leggen naar de inwoners van Terschelling.
Dat zijn zo de zaken die me vooral zullen gaan bezighouden.

Ik schuif aan, heb alles klaar liggen, ben gemotiveerd dus...laat maar komen.

Terschelling, een ochtend wandeling , twee dames en wat gedachten.

Mijn eerste dieet dag zit erop. Het internet als hulp en steun valt zwaar tegen.
Jonge dames mopperen dat ze voor de wintersport vakantie van 76 naar 72 kg.moeten en dat ze het daar erg zwaar mee hebben.
Nergens oudere, grijze mannen, die denken dat het lijf een behoorlijk aantal kilo’s te veel bevat. Ook geen site die vanuit de sociaal democratische traditie het afvallen van mannen op zekere leeftijd steunt.
Jammer, wel een volslagen luxe probleem.

Dus de wandeling werd ingezet, en daar was het, een klein Carmiggelt moment:
Ik zag ze naderen, twee dames, geen meiden, geen vrouwen: dames. Netjes aangekleed, de een grijs, net voorbij middelbaar, de ander kek, mooi, vlot gekleed en met de trekken van de oudere helft van het duo, maar zonder de rimpels.
Omdat ik de Stortemelk zag naderen bleef ik even staan, en genoot van de zee. Die daar schaamteloos mooi lag te wezen.
Zodoende hoorde ik de oudere dame op vastberaden toon, helder articulerend roepen: “Nee schat, zo erg mis ik hem nu ook weer niet, dat ik daar nog aan ga beginnen "!
Ik verstond het antwoord van de dochter niet, ik liep verder.
Welk verhaal zou hier achter steken? Ik heb een paar scenario’s verzonnen, die hou ik maar voor mezelf. Maar dat het spannend zal worden betwijfel ik, zo erg mist ze hem nu ook weer niet.

Ik luister naar een van mijn favorieten: Freek de Jong met begeleiding van Het Metropole Orkest, terwijl ik dit blogje schrijf. In mijn ogen en oren een meesterwerk. Freek is altijd goed voor de stemming en denk vermogen van de mens.

Dat afvallen zal zonder forum moeten, ik zal hier af en toe komen zeuren.

Een dezer dagen zal ik “opa” worden,
en dat is een paar maatjes te groot om een one liner tegenaan te gooien.

Tot een volgen log,
Toussaint

http://youtu.be/-WJAXK-KSg4

Oerol 2011

Klik op de titel voor meer informatie, AANRADER

Terschelling winterfoto's 02

Terschelling, na de schipbreuk.

19-12-2010.


Terschelling voelt de vrieskou. Het is er mooi, kijk maar naar de foto’s elders op deze site..
Toen ik vanmiddag op weg ging in mijn ouwe Fiat om wat te wandelen en foto’s te maken kwam ik een paar vrolijke gezinnen tegen, kinderen en ouders opgewekt in de kou.
Verschillende dialecten, en ook wat onbestemd buitenlands.
Het leek een gewone, mooie, wintermiddag. Voor de badgasten was dat ook zo.

Maar Terschelling siddert na over wat er gebeurd is op zee.
Terschellingers praten over de ramp,de drie vissers, die verdronken zijn.
De huiveringwekkende geluidsfragmenten waarin de kapitein aangeeft, wat assistentie te kunnen gebruiken.
Want het ging nu wel erg snel, dat water maken. Het gesprekje over de reddingspakken, één van hun kon het pak niet aankrijgen.
De stem van de vuurtoren wachter die aankondigde dat er hulp onderweg was.
Daarna een uitwisseling van mensen die per reddingsschip aan kwamen snellen, de gesprekken tussen al die professionals. Een, verre ,stem in steenkool Engels hulp aanbiedend.
Marine mensen werden ingevlogen, ik hoorde iemand vragen of hij toestemming kreeg om te duiken. Een jonge stem was dat, ik meende heftige gretigheid te horen. En stelde me voor hoe deze jongen daar op het omgeslagen schip zat, (de vissersboot was snel na de eerste melding omgeslagen). Hij wilde wel, er was geen antwoord op klopsignalen ontvangen, Maar hij wilde wel gaan kijken, gaan helpen. De wat ouder stem was dwingend: “Negatief ! niet duiken, is niet verantwoord”. Hij wist, als hij deze jongens hun gang liet gaan, zouden er nog meer mensen achterblijven in die ijskoude zee.

De stemmen bleven professioneel, verstaanbaar en helder. Maar ik hoorde de emotie. De vuurtoren wachter was afgelost, het was nu een heldere vrouwenstem die de operatie begeleidde .
Geen reddingoperatie meer, het was nu een berging.
Een opvarende was aan boord gehaald, de reanimatie was ingezet, dwingende vragen om medische assistentie. Ook die werd overgezet op het schip dat de drenkeling aan boord had.

Een paar dagen later is deze man ook overleden, het lichaam van de jongste opvarende werd gevonden, klem onder het wrak, de nacht na de ramp was de tweede opvarende al aangespoeld op Terschelling.

De gesprekken op het eiland gaan nog over deze ramp, de redders met hun emoties, de eilanders , waarvan velen ook mensen verloren op zee,
praten erover. Voelen mee met de families die nu de door een triest dal van verdriet en verlies gaan.

Ik kijk er met bewondering , verbazing en ontroering naar.
Deze wereld, met de dood op zee. Maar ook de samenhorigheid en professionaliteit waarmee gehandeld wordt, is de wereld van mensen met zee bindingen.
Het leven in zijn gruwelijke kwetsbaarheid maar ook de kracht en waardigheid van mensen die zich inzetten voor het leven van die ander.

Voor mij zal dit de kerst van deze redders zijn, en van het verdriet van de nabestaanden.

Toussaint.

Storm in de haven van Terschelling.

Hier klikken voor de webcam.

Een Terschellinger Brede School in wording.

Een Brede School concept voor Terschelling.

Boeiend om mee bezig te zijn. De wereld van het kind en jonge ouders is speciaal, de herkenning was er meteen.
Praten over plannen en concepten, prima .Maar af en toe vermelden hoe speciaal jouw kind is, hoort erbij. Ik denk niet dat er een mensensoort is dat meer betrokken en liefdevol verbonden is dan de ouder van jonge kinderen.

Om daar dan een bescheiden plekje bij te mogen hebben bevalt me prima.
Op ons eiland zal een Brede School een andere invulling krijgen dan elders. Het zal een aangepast model worden, met de voordelen van de brede school aangepast aan de eilander situatie.
Vanuit het jongerenwerk mag ik, bescheiden, mee praten en denken.

Het wordt meer dan een”Brede School”, het wordt een “Terschellingse Brede School”
en dät zal speciaal zijn,
Daar ga ik niet bescheiden over doen.

Klik op de titel voor een link naar informatie over het idee De Brede School.

Terschellinger coaltitie.

WEST-TERSCHELLING -


De Partij van de Arbeid en Plaatselijk Belang Terschelling (PBT) vormen de nieuwe Terschellinger coalitie.
Dat hebben de partijen donderdagmorgen bekend gemaakt.
Uit het persbericht:
"In de afgelopen weken is in een aantal ronden over verschillende onderwerpen onderhandeld. De goede sfeer en het wederzijds vertrouwen, dat gaandeweg de gesprekken nog is gegroeid, hebben er aan bijgedragen dat ook over soms lastige onderwerpen een akkoord is bereikt dat door de fracties en besturen van beide partijen wordt gedragen.
De komende dagen zullen de verschillende punten uit het akkoord in overleg met de diverse sectoren binnen de gemeentelijke organisatie worden getoetst aan de benodigde ambtelijke inzet en beschikbare financiële ruimte.
In de loop van volgende week zullen de leden van beide partijen hun definitieve oordeel kunnen geven over het bereikte onderhandelingsresultaat. Bij een positief oordeel van de leden zal daarna zo spoedig mogelijk worden overgegaan tot het vormen van een college, zodat voortvarend kan worden gaan gewerkt aan het uitvoeren van het coalitieprogramma".

Toussaint.

PvdA grootste op Terschelling.

Update:

In plaats van een vlotte ceremonie om om afscheid te nemen van de zittende raad, kregen we het volgende bericht te horen :
OOK OP TERSCHELLING WORDEN DE STEMMEN HERTELD.

Iemand gaf aan dat de uitslag niet kon kloppen,jammer dat hij pas zo laat aan de bel trok, maar je kunt dit niet laten zitten.
Er zal niet veel veranderen, het gaat niet om veel stemmen, maar het hertellen gaat vanavond beginnen.
We zijn weer landelijk in het nieuws.


Na een mooie campagne een goede uitslag.
We zijn gestegen van drie naar vier zetels.
Het campagne voeren was op deze manier nieuw voor mij
en het beviel best.
Veel contacten, veel samen optrekken met de andere kandidaten.En vooral,het ging ergens over.
Na ligt de bal bij de fractievoorzitters.

Dank aan de kiezers van Terschelling!


Uitslagen verkiezingen Gemeenteraad 2010
Eerdere verkiezingsuitslagen Gemeenteraad 2010 Tweede Kamer 2006 Gemeenteraad 2006 Gemeente Terschelling - Eindstand


partij aantal stemmen percentage winst/ verlies
PvdA 876 35,0 +3,699
VVD 493 19,7 -8,5
Plaatselijk Bel Terschelling 657 26,2 +3,099
CDA 479 19,1 +1,700

opkomst Gemeenteraad 2010 65,9%
opkomst Gemeenteraad 2006 70.3%

Terschelling, De Brandaris ingepakt.

De Brandaris is ingepakt.
Met behoud van waardigheid.
Geen modieuze face-lift.
Of verwijderen van vetophoping,
gewoon ouderwets herstellen van voegen
en metselwerk.
opdat de oude glorie
weer schittert.
Voor ons,
voor jullie
voor Terschelling.

Vogel in onze tuin. De Kramsvogel.

Hij is mooi,wat schuw maar als hij zich tegoed doet aan het wintervoer is hij goed te bekijken.

Terschelling, verdwenen bom.

Op ons eiland heeft iemand een bom van het strand meegenomen. Vermoedelijk heeft een jutter het voorwerp meegenomen.

Het explosief werd afgelopen donderdag gevonden.
Omdat het brok metaal ernstig verroest was, weet de politie niet met zeker of het een bom is.

Dat wordt wat met oud en nieuw!

Strand.

Het stormde, er zou hout op het strand aanspoelen, maar het ziet er naar uit dat alles voorbij drijft.(klik op de titel voor meer hierover.)
Jammer voor de jutters, maar het was toch mooi wandelen,over het Noordzee strand.

 

 

Brandaris in september.

 

Zomaar een foto van de Brandaris.
De wereld en dus ook Terschelling ontwaakt, na een dramatisch weekend voor Terschelling, een van onze gasten is verdronken. Een trieste zaak voor familie en geliefden van deze dame, en heftig voor de betrokken eilanders.

Jongste zoon ging weer naar de wal, voor school en levenswijsheid.
België is blij met de tennister die niet alleensympathiek overkomt maar ook de sterren van de hemel speelde.

Ik wens jullie allemaal een goede week, en voor alle politici:

Alvast veel wijsheid en inzicht voor morgen,

Toussaint

Oerol als tegengif tegen de barbaren?

Het Oerol publiek valt weer niet tegen.Hip,divers,een beetje artistiek, maar vooral blij en bereid om te genieten.
Meer jongeren dan ik verwachtte, al overheerst het grijs nog wel.
Ik kijk of ik aan mensen zie dat ze PVV gestemd hebben of dat gaan doen. Maar je ziet het er niet aan af.
Misschien die te dikke,dronken knul, die stond te schelden over de reddingsmaatschappij, gisteren, daar op de muur? Hij stond te oreren dat het “allemaal oplichters zijn, die lui”. Maar hij keek vooral of het spichtige meisje dat suffig naast hem stond wel voldoende aandacht aan hem besteedde. Dat zou zomaar een stemmer op die beweging kunnen zijn. Maar bij nader inzien denk ik niet dat deze man ooit een stemhok van binnen heeft gezien of zal zien.

Er zijn ook een paar honderd eilanders die gestemd hebben op die club.
Zouden ze weten dat de leider van die club de paar moslimgezinnen die we hier hebben wil deporteren als hun kinderen twee keer een winkeldiefstal plegen? Of dat mensen hun AOW kwijtraken als hun kind niet wil deugen? En dat het dan niet uitmaakt dat die mensen hun halve leven hard hebben gewerkt en premies betaald? Dat de maatregelen die hij voostelt niet uit zijn te voeren (gelukkig) maar wel vergiftigen en angstzaaien?
Of dat die man voorstelt om gedachten strafbaar te stellen?

Ik moet er toch vanuit gaan dat mensen weten wat ze doen als ze op die club stemmen. En dat ze desondanks hun stem geven aan deze barbarij.

Ik ga naar het Groen Strand, duik onder in die vrolijke massa , ga genieten van de muziek en de show.
De meesten mensen hebben niet gestemd op die barbaarse club, dat geeft de burger moed.
Maar ondanks Oerol blijft het knagen.

Terschelling en de H-T race.

Ze waren er weer, de roeiers en hun aanhang.
De kleine bootjes op die grote Waddenzee, met kleine mensjes die ploeterend probeerden harder te gaan dan de andere. Of tenminste de haven te halen. Een enkeling liep vast op een zandplaat. Maar er was een overdaad aan hulp te water, begeleiders, kijkers, reddingsdiensten. De kleine sloepjes werden begeleid door een vloot van grote en kleine schepen. Dus niemand bleef hangen, niemand ging ten onder op de Wadden.
Een machtig,en vooral vrolijk gezicht.

De stemming die er dan heerst valt niet goed te beschrijven, onmiskenbaar waterpret met een grote teug Terschelling- mood . Serieuze gesprekken over sportieve prestaties.
Kraampje doen goede zaken, men is attent en vriendelijk.

’s Nachts als de alcohol de overhand heeft is dat anders, dan galmt het gebral door de smalle steegjes, dan heeft de dappere, kleine politiemacht van het eiland er de handen aan vol. Het is allemaal weer goed gegaan, voor zover mij bekend.

Het is nu weer rustig, tenminste voor zover je het rustig kunt noemen met een paar duizend vrolijke badgasten die hier hun vakantie doorbrengen. Even weg van de crisis, de politiek, de zorgen om je werkplek, of de zorgen om je kind dat ook een plek op de arbeidsmarkt wil veroveren.

Prima, jullie zijn welkom, al dan niet met sloepjes over het water met blaren op de billen, verbrande bovenbenen en armen, maar met stralende snuiten.
Ook gewoon met een van de veerboten, of sjiek met het eigen watervervoer, welkom, we vinden het best, hier op Terschelling.


Met een zonnige groet,
Toussaint.


Voor de uitslag klik op de titel van dit log.

Meibrand West Terschelling.

Op 1 mei organiseert Terschelling “ Meibranden”.
Een oud gebruik , met veel verklaringen over de oorsprong en de betekenis. Maar springlevend, het is altijd even organiseren en zorgen dat de samenstelling van de "Meihopen" binnen de, strenge, normen blijven. Dus geen geverfd hout,geen multiplex, geen kunststoffen.
De branden van de laatste jaren ruiken dan ook minder chemisch dan die van voorgaande jaren.
Alles bij elkaar is het een leuk feest, ik laat hier wat foto’s zien van de Meihoop op Het Groene Strand, West Terschelling.
De tragedie van de vorige dag is er niet aan af te zien, maar er werd veel over gepraat.
Veel verontwaardiging , maar ook veel bewondering voor de koningin die, vlak na die vreselijke ervaring, op TV een hartverscheurende, emotionele toespraak hield.
Ik vraag me af of je onze manier van omgaan met de monarchie nog wel kunt vragen van de mensen die dat moeten invullen. Maar we laten een zo’n misdaad niet ons leven bepalen.
Het was toch nog gezellig,daar op het Strand, met vuur,zee en de ondergaande zon.
Toussaint.


Toussaint.

Terschelling,een winterse wandeling.

Het was het idee van eega, in de auto, na tien minuten, zonder file en met een rustig gangetje stonden we naar de Wadden te kijken. Koud,indrukwekkend.lopen kost energie de huid voelt als vroeger toen je kind was en dit vaker deed.

Na de wandeling gebeld met jongste zoon, die is voor het eerst op een week-end van de J.S.{jongerenafdeling van de PvdA) Het was daar vet cool,leuk, boeiend en "dat wil ik wel vaker", een mooi bericht, want we vonden het toch heel wat,onze jongste telg zover op reis en zo lang.

Hier was hij, maar dat is een ander verhaal.

Kijk zelf maar,
Met een winterse,

warme groet,
Toussaint,

December, met verdriet en andere zaken.

Ik kan maar moeilijk het feestelijker erin krijgen, het heilige moeten van alles en de enorme koopwoede kunnen me niet verleiden tot “diepere” of romantische gedachten.

Persoonlijk ontstond er een ernstig gevoel van crisis toen onze, pas uitgevlogen, hanenkam een paar dagen niets van zich liet horen. Je wilt niet weten wat er dan voor akeligst in het brein van ouders plaatsvindt. Na een paar dagen was de vogel op afstand gespot en het vlieggedrag leverde geen reden tot paniek op. De laconieke uitleg dat de oplader effe zoek is geweest verklaarde de afwezigheid van alle communicatie.
En waarom daar nou zo’n drukte over gemaakt wordt???? Je snapt er niks van, van al die bezorgde ouwe lui.
Ik las ergens dat pubertijd een ernstige psychiatrische stoornis is, die gelukkig bijna altijd min of meer geneest.
Daar houden we het dan maar op. Zoals het er nu uitziet mogen we puber en zijn lief weer even als gasten begroeten in het weekend. En dat maakt het weer goed, die uren van zenuwen.

De triestheid van deze maand werd nog eens extra aangezet door het bericht dat Anita Andriesen was overleden.
Ze was de PvdA gedeputeerde in Friesland, het boegbeeld en het gezicht van de partij in deze provincie.
Al lang was bekend dat ze erg ziek was, haar ziekte was af en toe onderwerp van gesprek, zelf liet ze zich niet in de hoek zetten van: ziek, dus afgeschreven.
Ook als een gewoon partij lid zoals ik een mail stuurde werd die mail uitgebreid en ter zake door haar beantwoord. Een inspirerend mens en iemand die me het gevoel geeft dat het ertoe doet, het lidmaatschap van deze club.
Voor deze familie zal december geen zoete smaak hebben. Al die woorden van steun en sympathie zullen misschien een beetje helpen, maar het zal heftig en triest wezen voor deze mensen.
Ik link hier naar de Friese provincie site met een condoleance register.

Terschelling maakt zich op voor de “kerst en oud en nieuw “ gasten. Voorraden zijn ingeslagen, personeel is terug van vakantie. Doeksen en de EVT hebben de schepen zeewaardig. De bedden zijn opgemaakt, de drank is ingeslagen. De menukaarten vernieuwd waar nodig, kortom: we zijn er klaar voor. Jullie zijn weer welkom, liefst niet allemaal tegelijk, maar verdeeld over de vele boten die varen.

Onze vogels en andere inheemse diersoorten maken zich op om gespot en bewonderd te worden.
Alleen die herten, die horen hier (nog) niet. De exemplaren die hier nu ronsstruinen zijn het gevolg van een uit de hand gelopen kroeggrap.
De boeren houden hun hart vast, zijn er ziekten overgedragen of valt het mee? Staatsbosbeheer breekt het hoofd over een manier om die dieren te vangen, afschieten is zielig, vangen is moeilijk en laten lopen is geen optie. Ik ben benieuwd hoe ze dit gaan oplossen. Ik heb er wel vertrouwen in, ze vinden hier op het eiland altijd wel een manier om met dit soort onmogelijkheden te dealen.
De reeën,ook ooit illegaal geïmporteerd, zijn geaccepteerd.In die tijd waren de inburgeringwetten voor hoefdieren nog niet zo scherp. Nu kunnen jagers ieder jaar een groot deel van deze dieren beheren. En we hebben vers wildbraad op het menu in de betere eetgelegenheid.

Ik wens u een goede december,met of zonder lichtjes,

Toussaint.

Wandeling.

Dit is de, steeds korter wordende, periode waarin het rustig is op ons eiland.
Al houden de herten de gemoederen bezig. De meningen verschillen sterk, persoonlijk vind ik het puur vandalisme, dieren op hier importeren. Anderen vinden het geen probleem en verwijzen naar plannen om grotere grazers in te zetten.
Zelfs de Tweede Kamer heeft zich hierover gebogen, de PvdD vind dat de minister Terschelling tot onderzoeksgebied moet verklaren zodat de ontwikkelingen van deze beesten binnen een overzichtelijk gebied goed bestudeerd kan worden. Ik kan niet wachten tot ik ook onderzocht wordt, hoe reageert de inboorling op het samenleven met deze beesten, worden ze nog wilder dan ze al zijn ( de inboorlingen, niet de herten die zijn net zo min wild als de fractie leider van de PvdD zelf).?
Deze inboorling had al niet veel op met de PvdD, de liefde is nu zwaar onder diepvries bekoelt. We willen geen voer voor onderzoekers worden. Nu niet en straks ook niet.


Een herfstwandeling op het eiland blijft een genoegen , geen invloed van de kredietcrisis.
Geen opgefokte toestanden over het rookverbod .
Geen gezeur over electronische dossiers,
Geen nadenken over de populistische omroep in oprichting.
Gewoon een ommetje, ik heb de foto’s er maar bij gezet, met geliefde, we wandelden samen,vandaar.
Groet,

Toussaint.