Ondanks de winterse buien bloeit de brem op Terschelling.
De fazant doet alsof hij geen jagers kent en blijft zitten alsof hij een ordinaire kippenhaan is. Toch wordt er vijftig meter verder veel wildbraad geserveerd.
Met gewaardeerd en geliefd bezoek over het eiland banjeren is een groot genoegen, de eilandliefde wordt opgerakeld.( was wat stoffig geworden door te lang niet kijken naar al dat moois).
Ook dit weblog werd stoffig, wegens ernstige verwaarlozing.
Met wat foto’s en een tekstje moet het er maar weer even tegen kunnen.
En de actualiteiten?
De film van W? De ziel is door zijn geld heen, wat zou ik daar nog van moeten vinden? Ik denk dat we het hele circus gaan missen als het achter de rug is.
Mw.Verdonk heeft pijn aan haar been. En daar rommelt het ook met de financiën.
Rechts popi Nederland heeft het niet makkelijk.
Maar de lente komt eraan, echt waar, ik zag het aan de vogels op de Wadden en rook het in de wind aan het Noordzee strand.
Met een strandgroet,
Toussaint.
