dinsdag 4 december 2007

De brief van Doekle.

De brief van Doekle Terpstra is een toonbeeld van redelijkheid,
(klik op de titel van dit log als u de brief nog niet gelezen heeft)

Geen haatzaaien, eigenlijk ook niet echt op de man spelen, maar een uiting van verontrusting over de polariserende geluiden van de PVV.
Terpstar vind dat het duidelijk moet worden dat de PVV misschien wel veel potentiƫle stemmers heeft, maar dat er veel meer Nederlanders zijn die niets moeten hebben van deze club.
En daar kan ik me helemaal in vinden. Mooi, aansluiten bij die beweging en we zien wel hoe het loopt ,dacht ik.
Maar de twijfel sloeg toe.

Ik was niet echt weg van Doekle als vakbondsleider.
FNV haalde de kastanjes uit het vuur en het CNV speelde de redelijkheid zelve en ging met de eer strijken.
Net zoiets als het CDA landelijk politiek bedrijft.
En Trouw is wel erg spreekbuis van onze gristelijke leiders.
Maar er staat erg veel in die brief waar ik zonder meer achter sta.

De reactie van Wilders: ”Walgelijk!!” “Straks krijg ik slaag, en dan is het de schuld van die brief !!!”,deed me bijna meteen een inschrijfformulier aanvragen,wat kan die man zeiveren (limburgs voor eemeljen, en dat is weer fries voor zanikend zeuren.)

De leider van de PVV heeft geen enkel werkbaar voorstel gedaan, nog in,nog buiten de kamer. Zijn teksten zijn hol. Zijn mediageilheid steekt de kop even vaak op als de griep in ons kikkerlandje.
Hij is de lopende provocatie en zijn aanhangers doen hun best om hem na te doen.

Maar:
Hij mag die onzin zeggen, hij mag dat zeggen in de kamer. Daarvoor hebben we zoiets als democratie. En door hem krijgen we in beeld hoeveel mensen zich laten strikken door de kortzichtige gedachtegang.

Maar er bestaan clubs die tegen die gedachten kunnen optreden, die mensen kunnen samenbrengen .
Die invloed kunnen uitoefenen.
In de Tweede Kamer en daarbuiten.
Ik wil de politieke partijen hierover horen.
Voor mij zal dat de PvdA zijn die ik hierin wil horen en zien.
Er zijn meerdere partijen met fatsoenlijke grondbeginselen waar men zich bij kan aansluiten.
Kortom,waarom een “one issue” beweging als de politieke partijen dit laten liggen?

Ik ga nog maar niet achter heer Terpstra aanlopen, maar zijn bijdrage vind ik meer dan sympathiek.

(Vroeger was het duidelijk, je wachtte tot van Kooten en de Bie lieten zien hoe het moest.
Nu moet ik er in mijn eentje uit zien te komen.
Of weten jullie hier iets zinnigs over te zeggen?)

Toussaint.