zaterdag 25 april 2009

61.



Sinds donderdag hoort het getal 61 dus bij mijn leeftijd. Geen rond getal, eigenlijk helemaal niks. Nog geen rolator, maar net doen of je jong bent wordt wel erg vermoeiend, al doe ik daar al twintig jaar niet meer aan.
Het was een stille verjaardag, geliefde zorgde voor hapjes, samen keken we naar de bloesem, en de kids zijn het vergeten. Dat komt ervan als je het ze niet op tijd bijbrengt dat verjaarsgedoe, wij ‘doen daar niet aan”. Vandaar.

Het overlijden van Martin Bril had meer impact op me dan ik had verwacht. Als je vaak teksten leest van iemand en hem volgt krijgt hij een plek in je leven.

Ik denk aan zijn dochters en zijn vrouw, de jonge leeftijd waarop hij ze achter moest laten. Het verwoestende van kanker.

De uitzending van DWDD rond zijn overlijden vind ik een hoogtepunt van wat tv kan zijn. Echt,oprecht , met mooie beelden en mensen die je weten te raken.

Van leven ga je dood, zaak dus om het leven op waarde te schatten.
We doen ons best,hier op ons eiland waar het voorjaar oprukt en de badgasten de straten vullen.

Ik wens jullie een mooi weekend, geniet van het leven en van elkaar,
Hierbij een clip die me ontroert.
Toussaint