Er was druk genoeg, Oerol, de voetbal opera.
Maar toch is er hier niet geblogged. Enerzijds gewoon om de druk te weerstaan, pure dwarsigheid dus, maar vooral omdat ik gezinsloos het leven doorbreng.
Wat is er aan de hand:
Mijn geliefde echtgenoot en onze jongste zoon zijn voor een 10 daagse vakantie naar Schotland afgereisd. De eerste telefoontjes uit Engeland, (of ze naast de deur staan te bellen):
“Ja het is hier leuk, we amuseren ons prima!”
Later dito verhalen over de schat van een gastvrouw, de prachtige omgeving, de boeiende steden en die te gekke stand-up comedian.
Ondertussen leefde ik tot het weekend alleen met oudste zoon, die zich het apezuur werkte ’s avonds om het plaatselijke tapas restaurantje door de Oerol drukte te helpen. En verder te afgepeigerd was om zijn ouwe heer veel aandacht te geven.
De drukte van Oerol nam bezit van het eiland en ik kreeg hier en daar ook nog wat cultureels mee.
Maar het moge duidelijk zijn, de vrijgezelle staat valt niet in goede aarde.
Zeker nu ook oudste zoon naar de wal is om uit te rusten van zijn harde werken, en ook nog wat te doen aan zijn beroepsopleiding, is de stemming behoorlijk gezakt.
Zelfs de katten kijken chagrijnig, maken rare geluiden en vergeten hun gebruikelijke ruzies uit te mauwen.
Maar vertel het niet verder, als de familie thuis komt, is alles prima verlopen, heb ik me best gered. Helaas heb ik minder aan klussen en huishouden kunnen doen dan ik van plan was. Kon ik me eigenlijk best amuseren zo alleen en was er geen sprake van zelfmedelijden of chagrijnig gemok.
Maar toch is er hier niet geblogged. Enerzijds gewoon om de druk te weerstaan, pure dwarsigheid dus, maar vooral omdat ik gezinsloos het leven doorbreng.
Wat is er aan de hand:
Mijn geliefde echtgenoot en onze jongste zoon zijn voor een 10 daagse vakantie naar Schotland afgereisd. De eerste telefoontjes uit Engeland, (of ze naast de deur staan te bellen):
“Ja het is hier leuk, we amuseren ons prima!”
Later dito verhalen over de schat van een gastvrouw, de prachtige omgeving, de boeiende steden en die te gekke stand-up comedian.
Ondertussen leefde ik tot het weekend alleen met oudste zoon, die zich het apezuur werkte ’s avonds om het plaatselijke tapas restaurantje door de Oerol drukte te helpen. En verder te afgepeigerd was om zijn ouwe heer veel aandacht te geven.
De drukte van Oerol nam bezit van het eiland en ik kreeg hier en daar ook nog wat cultureels mee.
Maar het moge duidelijk zijn, de vrijgezelle staat valt niet in goede aarde.
Zeker nu ook oudste zoon naar de wal is om uit te rusten van zijn harde werken, en ook nog wat te doen aan zijn beroepsopleiding, is de stemming behoorlijk gezakt.
Zelfs de katten kijken chagrijnig, maken rare geluiden en vergeten hun gebruikelijke ruzies uit te mauwen.
Maar vertel het niet verder, als de familie thuis komt, is alles prima verlopen, heb ik me best gered. Helaas heb ik minder aan klussen en huishouden kunnen doen dan ik van plan was. Kon ik me eigenlijk best amuseren zo alleen en was er geen sprake van zelfmedelijden of chagrijnig gemok.
Nee hoor, ik redde me best.
Volgende keer ga ik gewoon weer mee, dat wel.
Toussaint
