Na twaalf jaar vond iemand dat het weer tijd werd,na 12 jaar relatieve rust moesten weer mensen sneuvelen. Militairen en pizza koeriers lagen onder vuur.
Hoe zoiets werkt weet iedere moderne actiefilm kijker.
In het echt zullen de beelden nog heftiger en indringender zijn. Maar hoe moet ik me voorstellen dat de voorbereidingen gaan, en dan bedoel ik niet het aanschaffen van het wapentuig en het oefenen om op tijd weg te komen, maar het bedenken van zo'n actie. Ergens hebben mensen (vast mannen ) bedacht dat het weer los moest. Er moeten weer doden gaan vallen, de zaken gaan niet zoal wij dat willen en dus moeten "ze" dat maar voelen.
Er is besloten dat mensen dood moeten, mensen die de daders niet kennen, maar die voldoen aan bepaalde criteria: Militairen uit Engeland, en zo'n pizzakoeriertje moet er ook maar aan, dan moet hij of zij maar geen spul aan de vijand verkopen.
Hoe zou zo'n club mannen tot zo'n besluit komen, stemmen en de helft plus één besluit dat de levens van die mensen er wel aan mogen geloven?
Een autoritaire leider die opdrachten geeft?
Ik denk aan die voorbereiding, aan die mensen die menen dat ze op deze manier mogen handelen. En ik kom er niet uit, hoe ingewikkeld moet je redeneren om de hel van de burgeroorlog weer op te willen roepen. Om voorbij te gaan aan het leed wat je gaat toebrengen. Welke hersenkronkel maakt dat iemand denkt iets te kunnen winnen met deze terreur?
Ik ben er niet uit, of we dat beter moeten onderzoeken, misschien kunnen we dan op tijd een wending aan die zieke gedachtegang geven? Of moeten we dat niet willen weten en het zien als een kwaad dat nu eenmaal bij de mens hoort en dat alleen met geweld bestreden kan worden?
In sommige kranten was er gelukkig het eerste kievietsei dat gevonden was, dat kreeg meer aandacht en zorgde voor tientallen reacties.
