De hetze tegen links gaat verder, zoals te verwachten aangevoerd door De Telegraaf en het ranzige Geen Stijl weblog. Daar zeg ik niets nieuws mee, al erger ik me aan de botheid en de openlijke riool journalistiek waarmee De Telegraaf het teruglopend aantal lezers probeert op te krikken.
Maar dat De Volkskrant meedrijft op deze modderstroom verbaast me.
Iemand die we kennen van de taxioorlog, iemand wiens naam bij Google ingetypt een waslijst van beschuldigingen van machtsmisbruik poenerigheid en knokploegen oplevert, zo iemand mag om zijn boekje te promoten zijn gal spuien over de afgetreden Groen Links politicus Duyvendak. Nu Duyvendak afgetreden is, heeft de “schrijver” zijn boekje aangepast, nog vettiger uithalen, nog grotere woorden.
En de VK plaats zonder enige terughoudendheid.
Ik was geen actievoerder, ik was toen al teveel aan het zoeken naar overleg en had teveel vertrouwen in de overheid.
Maar anderen waren niet zo naïef en brachten zaken onder de aandacht die van algemeen belang waren. Ze lieten zien dat de toenmalige overheid haar burgers informatie onthield en soms gewoon heeft voorgelogen.
Er waren mensen die te ver gingen, soms veel te ver. Maar het grootste deel van de toenmalige actievoerders waren idealisten die onze democratie een goede dienst hebben bewezen. En dat veel van deze mensen nu in de kamer of elders verder zijn gegaan met hun werk vind ik een goede zaak.
De ex-volksfronters, de poenscheppers, en de kapitaalkrachtige uitbuiters hebben ook hun onderdak wel gevonden.
Met terugwerkende kracht onderteken ik alsnog zo’n petitie.
En nu ga ik de tuin doen,
het gras overwoekert de Afrikaantjes, of is dat weer te politiek correct??
Groet,
Toussaint.
