Ook hier, op Terschelling is het zomer. Ieder jaar zijn er veel mensen die de drukke stranden elders niet missen en genieten van het Terschellingse strand. Terwijl je hutje mutje kunt liggen in Zandvoort, Scheveningen of costa del Elders gaan ze hier verpozen. Als inwoner van Terschelling kan ik dat goed begrijpen, Ik geniet meestal van die gasten, ze genieten, en mensen die genieten zien er meestal ontspannen uit. Er wordt gegniffeld, geknuffeld, ieder vogeltje en visje dat zich laat zien wordt van commentaar voorzien. En met genoegen constateert men dat de inwoners van Terschelling ook koffie zetten en koffie drinken. Zo af en toe zien ze zelfs een mannetje staan afwassen, niet veel anders dan thuis dus. En dat is goed voor de gemoedsrust.
Vandaag liep ik langs de haven, flaneren noemde men dat vroeger. En daar waren ze, het gezinnetje dat je niet wilt tegenkomen, maar dat zich als een jeukerige insectenbult niet laat negeren.
”Picture this!!”, zoals vroeger Sophie in “The Golden Girls” sprak.
Een stel jongeren zijn in het water aan het spelen, jongens en meisjes zijn druk met elkaar bezig, heftig negeren maar wel aandacht geven . Veel lol en waterplezier.
Een vrolijk ” Héé ouwe mot je ook niet zwemmen ?? ”. Gevolgd door mijn respons: “Pas maar op, ik draai zo je kippennekkie om”, maakte het knusse tafereeltje compleet.
En daar waren ze. Pa en ma, hun parfum was sterker dan de waddengeur, haar kleren waren duur en lelijk. Hij keek nors en had een zonnebankbruin voorkomen.
In hun gezelschap een meisje, gezien de gelijkenis dochterlief. Ze had al gekeken naar het clubje kinderen een paar meter verderop, maar een nors; “Hier blijven poppie”’ van ma hield haar in het gareel.
Ik zat op een bank en bleef,tegen beter weten in, kijken.
Het meisje was teveel gekleed, teveel strikjes, poppetjes, ringetjes en glinstertjes. Ze was bezig met vissen. Dat wil zeggen ze liet een plat net in het water zakken, liet dat net in het water zweven tot de rust was weergekeerd bij de vissen, pa trok dan dat net met een ruk naar boven en alle kleine visjes en krabbetjes die in grote getale daar hun ding deden werden kansloos uit het water geschept. Alles werd in een emmer water gesmeten, een visje dat ernaast viel werd tot vieze streep vermalen onder de schoen van pa in een poging het beest richting Waddenzee te schoppen. De visjes werden door het schatje uit het water gehaald om ze wat dichterbij te bekijken,ze kneep ze daarbij net genoeg fijn om ze van vorm te laten veranderen, maar net niet genoeg om een eind aan het vissenleed te maken.
Er ontstond wat rumoer onder het groepje spelende kinderen, even werden de pre-puberale verkenningen vergeten. Naast elkaar gezeten keken ze naar een grote aalscholver die vlak bij hun uit het water op was gedoken. “Wauw, dat is vetgaaf, kijk hij duikt”, sprak het jochie, dat me in het water wilde. Ze zaten stil en vol aandacht te kijken. De prachtvogel dook en verschalkte onder water een paar vissen .Iedereen die dat ooit gezien heeft weet hoe indrukwekkend de vlucht onder water van deze vogel is. Het is vliegen onder water, met een snelheid,wendbaarheid die indruk maakt.
Maar niet op zonnebankbruine pa. Die zag dat de vogel de visjes wegjoeg. Hij begon hard te roepen en in zijn handen te klappen. “Flikker op, rotbeest!!” gilde hij. Hij rende langs het water, struikelde bijna over twee wandelende dames en liep luid in zijn handen klappend en roepend langs de waterkant. “Het rotbeest jaagt alles weg”, brieste hij.
Ik probeerde ook maar wat en antwoordde:”Je zou het beest moeten afschieten” Ironie heeft me vaker geholpen als ik het effe niet meer wist.
“Ja, zeker, maar dat zal wel weer niet mogen van die subsidie trekkers" snauwde pa.
Waarna ik zweeg.
Gelukkig was de zee nog steeds mooi, zwom de aalscholver ongestoord verder, en waren de andere badgasten wel goed te genieten. Maar dat meisje, dat kneep in die gevangen visjes,onder de ogen van ma die met een sigaret in de mond het tafereeltje onverschillig bekeek. Zou er een kans zijn dat dat kind niet tot een onmogelijk stuk secreet opgroeit ??
Misschien komt ze het jochie van de kippennek wel tegen, dan kan het toch nog goed komen.
Met een zomerse groet, Toussaint.
