Er lijkt een dip te zitten in het bloggen. Ik zie het op dit log, maar ook elders.
Ik denk dat het nieuwe er wat af is. Er zijn veel weblogs bij gekomen, vaak van grote kwaliteit, deze bijna professionele bloggers gaan de amateuristische blogjes wat verdringen denk ik.
Het gaat mij ook moeilijker af, was ik in het begin al lang tevreden als ik een verhaaltje in elkaar zette, ik gebruik nu steeds vaker de delete knop.
Wat wil ik nog hier nog vertellen?
Weer plaatjes van Ons Eiland? Daar zijn er al zoveel van, en ik zie zoveel mooiere foto’s waarvan de horizon wel recht staat.
Over persoonlijke zaken?
Ja, ik kan vertellen dat ik blij en trots ben op mijn kids, dat mijn oudste, met hanenkam en al, het goed doet op school en een prima gastgezin heeft gevonden. En dat jongste als een trein gaat op zijn school.
Maar daar ben ik ook snel over uitgepraat, omdat ik rekening wil houden met de privacy van anderen en vooral met de wensen van de heertjes zelf.
Over politiek?
Daar heb ik ook niet veel opmerkelijks over te melden, ik ben een brave PvdA stemmer die tot nu toe redelijk tevreden is met dit kabinet.
Ik kan me blijven verbazen en boos maken over de aanvoerder van de PVV, maar dat gebeurt elders ook, en steeds vaker lees ik een log waarna ik denk, hier heb ik dus niks meer aan toe te voegen.
Zoals dit log. Ik ben het hier helemaal mee eens, en zou het nooit beter kunnen vertellen.
Of moet ik maar gewoon gaan zitten schrijven en zien waar het schip strand.
Wat meer onderwerpen bij elkaar sprokkelen?
Minder snel deleten?
Voorlopig heb ik geen idee.
Al leverde deze overpeinzingen wel een logje op, en ik ga dat ding nu niet weer deleten.
O, ja bedankt voor al die beterschap wensen, erg aardig van jullie.
Ik sta nog wat wankel te stuiteren, en kom voorlopig maar niet van het eiland af.
Verder gaat het iedere dag beter,
Met een groet,
Toussaint.
